Ze weet dat het vroeger anders was.
Is zich hier meer bewust van dan van de rest.
Maar ze doet alsof het hetzelfde is.
Probeert het krampachtig hetzelfde te laten zijn als toen.
Houdt vast, houdt vol.
Toen, toen het nog zo mooi was.
Zo gekunseld.
Ze is niet eerlijk.
Niet eerlijk tegen zichzelf.
Ze weet het.
Het voelt nep.
Ze maakt het nog nepper.
Maar ze is een expert geworden.
Ze denkt al dat ze zichzelf gelooft.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten